گاهی به نگاهی

گاهی به نگاهی یارا شادان ز فوفا کن مارا در جان منه مکار که با این غم جان برکارا در ارزویت بیمار رویم تا کی پریشان باشم، چون مویت روزم کرده چون مویت شوق روی دل جویش از دیده بر رخسارم هر دم از اشک خون بارم دل بر مویت بنهادم در دام غمو افتادم در دامان عشق تو اویزم چون شمع است سر جهان بخت برخیزم ای از دل، من غافل بی تو چه کنم با دل ای زیبا یارم هرگز ندارم جز یادت گرجز مهرت بهتر  ای دلم