رهایی

كفتر كشته پروندن نداره رو خاك و خون آب كشوندن نداره كفتر كشته پروندن نداره كتاب كهنه ، كه خوندن نداره داره از تنهايي گريم ميگيره توي اين شهر ديگه موندن نداره كي ميشه كه من و تو ما بشيم و رها بشيم مرغ پر بسنه كه كشتن نداره وقتي كشني ديگه گفتن نداره از يه دريچه ي تاريك و سياه پايه پير و خسته ديدن نداره اگه تو باغچه فقط يه گل باشه گل اون باغچه كه چيدن نداره هر درختي كه يه روزي پير ميشه اونو از ريشه سوزوندن نداره كي ميشه كه من و تو ما بشيم و رها بشيم فصل مردن واسه من كي ميرسه وقته پرواز من از اين قفسه از منِ در به در اينجا چي ميخواد ؟ بگيريد اگر كه مقصد نفسه شعر من حرفه قشنگ رفتنه حرفه حق تا دنيا دنياس گفتنه كي ميشه كه من و تو ما بشيم و رها بشيم