Sakht Bood

روزام میگذشت پشت هم مثل هم یه دنیا حرف تو دلم تنها با خودم نبود پیشم کسی جز خودم جز خدا این حس تنهایی که نشد ازم جدا تا اونو دیدمش یه حال دیگه شد دلم نمیدونستم چی میخوام بهش بگم اونی که اومد و دلم رو برد با خودش تموم زندگی باهاش عوض شدش نمیدونستم که چی درسته چی غلط یه حسی بهم میگفت که اونو میخوامش فقط همون که میگفت تنهات نمیذارم تنهام گذاشت تا اینکه فهمید دوسش دارم سخت بود باور اینکه دیگه نیست پیشم و رفت زود اونی که یادگار ازش فقط یه زخم موند رو قلب من فقط یه زخم موند ای کاش حسی که من بهش دارم اونم بهم داشت شاید الان پیشم بود و تنهام نمیذاشت شاید که تنهام نمیذاشت قبل اون دلم پر بود از این دنیا و آدماش اومد و یه کاری کرد که آروم شدم باهاش حیف که این خوشی دووم نداشت حیف رفت و تنهام گذاشت سخت بود باور اینکه دیگه نیست پیشم و رفت زود اونی که یادگار ازش فقط یه زخم موند رو قلب من فقط یه زخم موند ای کاش حسی که من بهش دارم اونم بهم داشت شاید الان پیشم بود و تنهام نمیذاشت شاید که تنهام نمیذاشت