غم تنهایی

ای خدا دلوم پره درده، نمیسازه با ما دنیا دیگه برنمیگردوم به آشیونه، ای خدا کسی چه میدونه غم و تنهایی دل را، غم و تنهایی دل را خدایا ما به درگاهت پشیمون گناهوم که باید یا بسوزوم یا که بسازوم ما جوونم، آشیونم شده بر باد، آشیونم شده بر باد غروب توی کوهستان منم تن خسته و رنجور که دائم گله داروم، ز تنهایی دلوم خونه، غم و دردم فراوونه خدایا گله داروم، از این دنیا دلوم تنگه دل یار مو از سنگه، خدایا گله داروم غم و غصه توی قلبوم لونه کرده ای خدا دلوم پر درده، نمیسازه با ما دنیا دیگه برنمیگردوم به آشیونه، ای خدا کسی چه میدونه غم و تنهایی دل را غم و تنهایی دل را