بی قراری

اونکه یه وقتی تنها کسم بود تنها پناهه دله بی کسم بود تنهام گذاشتو ، رفت از کنارم از درد دوریش ، من بی قرارم خیال میکردم پیشم میمونه ترانه ی عشق واسم میخونه خیال میکردم ، یه همزبونه نمیدونستم نامهربونه با اینکه رفته اما هنوزم از داغ عشقش دارم میسوزم فکر و خیالش همش باهامه هر جا که میرم جلو چشامه دلم میخواد تا دووم بیارم رو درد دوریش مرهم بزارم اما نمیشه راهی ندارم نمیتونم من طاقت بیارم اونکه یه وقتی تنها کسم بود تنها پناهه دله بی کسم بود تنهام گذاشتو ، رفت از کنارم از درد دوریش ، من بی قرارم خیال میکردم پیشم میمونه ترانه ی عشق واسم میخونه خیال میکردم ، یه همزبونه نمیدونستم نامهربونه