Vari Biya

وری بیا بئین ای یار ،کار ئو بار دو چش خت دلم میحا که بسوزی ،تو هم گری و تش خت ونی تشی د خرمنی ، خنسی ئو و دیر ایسای ایسه وا خاکسر چاری ،دِ جون سوخته چی میحای دِ بال باد ،نمی پرسی نشون خاکه رو ،سی چی؟ وا مشتی خاکسر ایسه ،میکی بگو مگو، سی چی؟ وری بیا بئِین ای یار، کار ئو بار دو چش خت دلم میحا که بسوزی تو هم گری و تش خت میحا پامال خی بکی، یا خین بهامه بشماری دو چشت کشت هزارو،تو که کشته یکی ناری حلالت خین مه  ای یار، قاتلی ئو گنا ناری تو بی آزار ناونی، دو چش خین آوار داری وری بیا بئین ای یار، کار ئو بار دو چش خت دلم میحا که بسوزی ،تو هم گری و تش خت ای یار بیا و عاقبت کار چشمانت را ببین من دوست دارم لحظه ای به آتشی که بر پا کردی بسوزی آتشی در خرمن جانها انداختی و خودت از دورنظاره می کنی حالا با خاکسترم چکار داری و از جان سوخته ام چه میخواهی؟ نشان ِ گرد و غبار م را چرا از باد نمی پرسی؟ و با مشتی از خاکستر چرا بِگو مَگو می کنی ؟ ای یار بیا و عاقبت کار چشمانت را ببین من دوست دارم لحظه ای به آتشی که بر پا کردی بسوزی می خواهی خونم را پایمال کنی یا خون بهایم را حساب کنی کشته های چشمانت هزاران نفرند ،فقط یک نفر نیست ای دوست خون من حلالت باد زیرا قاتلی امّا گناهی نداری توی بی گناه نمی دانی که دوتا چشم خونریز داری! ای یار بیا و عاقبت کار چشمانت را ببین من دوست دارم لحظه ای به آتشی که بر پا کردی بسوزی