نظری کن

من مست مستم نظری کن مرا توبه شکستم نظری کن مرا عطر گیسویت که میپیچد پر از آرامشم من به این از دور دیدن ها به این ها دلخوشم از همه دل کندم و در کوی توام در پی یک اشاره از سوی توام دلبری ها ناز کردن ها نگاه سرسری کار من دل باختن شد کار تو غارت گری مست این شهر منم آنکه به تو دلداده پای چشمان تو هربار به خاک افتاده یادت چشمان تو افتادم اگر می خوردم هر طرف رفته به دنیای تو بر میخوردم باده به دستم بده تا نوش کنم هرچه غم هست فراموش کنم تا تو خندیدی نفهمیدی دلم را باختم پیش لبخندت کم آوردم سپر انداختم دل نکن از حال و هوایم نرو با همه بیگانه شدم بعد تو سر گرانی میکنی دریاب این دیوانه را بیخود از خویشم کن تکرار کن پیمانه را مست این شهر منم آنکه به تو دلداده پای چشمان تو هربار به خاک افتاده یادت چشمان تو افتادم اگر می خوردم هر طرف رفته به دنیای تو بر میخوردم