Nemibazam

نمیبازم به بی رنگی به کوه و معبر سنگی به پاییز و غروب عصر دلتنگی نمی بازم نمی سازم من خاکی، سرایی با دل شاکی تو دنیایی که خالی مونده از پاکی نمی سازم اگر باید ببازم من به چشمای تو می بازم که باختم من اگر باید بسازم کلبه ی عشق و تو دستای تو می سازم که ساختم من اگر باید ببازم من به گرمای نفسهای تو می بازم که باختم من اگر باید بسازم پیکر عشق و تو دنیای تو می سازم که ساختم من اگر باید ببازم من به چشمای تو می بازم که باختم من اگر باید بسازم کلبه ی عشق و تو دستای تو می سازم که ساختم من اگر باید ببازم من به گرمای نفسهای تو می بازم که باختم من اگر باید بسازم پیکر عشق و تو دنیای تو می سازم که ساختم من نیازم را بده پاسخ که دلگیرم اسیر وسوسه های نفس گیرم نگاهم کردی و بستی به زنجیرم نگیر از من نگاهت رو که می میرم اگر باید ببازم من به چشمای تو می بازم که باختم من اگر باید بسازم کلبه ی عشق و تو دستای تو می سازم که ساختم من اگر باید ببازم من به گرمای نفسهای تو می بازم که باختم من اگر باید بسازم پیکر عشق و تو دنیای تو می سازم که ساختم من اگر باید ببازم من به چشمای تو می بازم که باختم من اگر باید بسازم کلبه ی عشق و تو دستای تو می سازم که ساختم من اگر باید ببازم من به گرمای نفسهای تو می بازم که باختم من اگر باید بسازم پیکر عشق و تو دنیای تو می سازم که ساختم من نیازم را بده پاسخ، که دلگیرم اسیر وسوسه های نفس گیرم نگاهم کردی و بستی به زنجیرم نگیر از من نگاهت رو که می میرم اگر باید ببازم من به چشمای تو می بازم که باختم من اگر باید بسازم کلبه ی عشق و تو دستای تو می سازم که ساختم من اگر باید ببازم من به گرمای نفسهای تو می بازم که باختم من اگر باید بسازم پیکر عشق و تو دنیای تو می سازم که ساختم من