اولین بارون

اولین بارون پاییزو من از گریه لبریزو یه عشق خاطره انگیزو تو زیر چتر دوتا چشم مه آلودو دلی که عاشقت بودو یه آسمون کبودو تو مست عطر چرا هر شب هوا ابره چشات به من نمی تابه چرا خورشید پشت کوهه یه عمر غرق تو خوابه چرا شبای بارونی برای گریه جون میده چرا حس میکنم این ابر چشای تورو پوشیده چرا حس میکنم باید شبو زنده نگه دارم فقط چشمامو میبندم نه خوابم، نه بیدارم چرا هر شب هوا ابره چشات به من نمی تابه چرا خورشید پشت کوهه یه عمر غرق تو خوابه چرا شبای بارونی برای گریه جون میده چرا حس میکنم این ابر چشای تورو پوشیده