Ostad

گویند که روزی مهر یه دلبری به دلی بیفتاد ای کاش نمیفتاد گویند که هر شب توی دستش یه پیاله و نیست اصلا عین خیالش چرا استاد آخه چه کاریه استاد گویند که کشته مرده میداد تار مژگونش و من به قربونش و ای ،وای افتاد به دلم مهر تو ای کاش نمیفتاد نمیفتاد اسفند و دی و خرداد و مرداد همش مهمونی آخه چه کاریه استاد استاد دلا دلا استاد چرا چرا گویم که سودای تو دارد این دلم آخ این دلم وای استاد موهای افشون داره آره چشمای افسون داره استاد بس عجب وای عجب یاری عجب دلبر و دلداری ولی با ما که نداره کاری نه پیغومی نه دیداری تو که شیدایی و استادی کیلید قلبم و داری افتاد به دلم مهر تو ای کاش نمیفتاد نمیفتاد اسفند و دی و خرداد و مرداد همش مهمونی آخه چه کاریه استاد استاد دلا دلا استاد چرا چرا دلم چند وقته که رد داده ببین دست کی افتاده اونم همه جوره استاده و ای وای وای میبره به هر حال دل و ببین قد و بالاش و وای دل و بازم افتاده تو دام تو استاد