Jashne Shokr Gozarie Hich

ما کارگران کوره های آجرپزی هستیم که اگر از کوره دربرویم نانمان آجر خواهد شد گاهی که مرتکب هیچ میشویم از ترس هیچ میلرزیم و هیچ اتفاقی هم نمی افتد ولی ما هیچوقت نمیفهمیم اگر هنوز هم برج ها از آجر ساخته میشدند یا اگر زلزله ها دستشان با ما توی یک کاسه بود یا لاقل ثروتمندان از بلندی هراس میداشتند شاید ما پنجشنبه ها را هنوز هم جشن میگرفتیم جشن شکرگذاری هیچ قطره قطره اگر چه آب شدیم ابر بدیم و آفتاب شدیم ساخت مارا همو که میپنداشت بی یکی جرعه اش خراب شدیم بی یکی جرعه اش خراب شدیم هی مترسک کلاه را بردار ما کلاغان دگر عقاب شدیم سنگ زیرین آسیاب شدیم سنگ زیرین آسیاب شدیم سقف های زیادی ساختیم بدون ستون بدون دیوار وحتی بدون در ولی پر از پنجره پنجره هایی که از پشت آن برای ما زیردستان دست تکان میدهند وبا انگشت اشاره به فرزندانشان نشانمان میدهند چون مهری در تاریخ هستی نه در جغرافیا و نه حتی در پیک شادی نوروز ولی همچنان در ذهن هستی لالایی کن بخواب خوابت قشنگه گل مهتاب شبها هزارتا رنگه یوقت بیدار نشی از خواب قصه یوقت پا نزاری تو شهر غصه لالایی کن مامان چشماش بیداره مثل هر شب لولو پشت دیواره دیگه بادبادکت نخ نداره نمیرسه به ابر پاره پاره