اسیری

قصه ی این عشقی که میگم،عشقه لیلای مجنونه با یه روایته دیگه،لیلی جای مجنونه مجنون سره عقل اومده، شده آقای این خونه تعصب و یه دندگیش کرده لیلی رو دیوونه اما لیلی بی مجنونش دق میکنه میمیره با یه اخمه کوچیکه اون ، دلش ماتم میگیره میگه باید بسازم، این مثله یک دستوره همین یه راه مونده واسش! ، چون عاشقه مجبوره زوره ، عشقه تو زوره،احساس ، همیشه کوره هرجا، خودخواهی باشه،انصاف ،از اونجا دوره عاقبته لیلیه ما،مثله گلهای گلخونه تو قابه سرده شیشه ای،پژمرده و دلخونه حکایت عشقه اونا،مثله برفه زمستونه اومدنش خیلی قشنگ،آب کردنش آسونه اخمه تو خالی از عشقو،بی نوره سوتو کوره عاشق کشی مرامته،نگات سرده و مغروره عشق اومده توی نگاش،از کینه ی تو دوره یه کاری کن تو هم براش ، کمه عاشقیتم زوره زوره ، عشقه تو زوره،احساس ، همیشه کوره هرجا، خودخواهی باشه،انصاف ،از اونجا دوره