Behtarin Bahaneh

مثل نسیم امید تو دشت غمها تویی میبری ظلمت شبها تو قاصد بهاری با دست مهربونت میاری خنده رو لبها واسه پرواز شب عشق بهترین بهانه ای تو تا که بشکنم سکوتو آخرین ترانه ای تو تو لحظه ی رویشی به فصل خشک گیاه امید زندگی هستی تو هر ترانه ی من مثل یه حرف تازه توی خاطرم نشستی جون میگیره نفسهام با گرمی نفسهات تو ی فصل سرد مردن پاک میکنی عزیزم با دست مهربونت گرد غم رو از تن من تو مثل قصه عشقی شادی روح بهاری گل شوق بوسه هارو رو لبای من میزاری تو لحظه ی رویشی به فصل خشک گیاه امید زندگی هستی تو هر ترانه ی من مثل یه حرف تازه توی خاطرم نشستی