منو دل

منو این دل دیوونه، توی تنهایی خونه همه روزو یه گوشه میشینیم همه هرچی گذشت و می بینیم توی خلوت خیابون تو هوای دوری اون همه خاطره هارو می گردیم ، مثل خاطره ها پر دردیم مثل خاطره ها پر دردیم منو دل دیگه آخر کاریم با کسی دیگه کاری نداریم دیگه راحت و ساده یه عمرو پای عشق کسی نمیذاریم منو دل، منو دل بی خبر ته راه و ندیدیم ، آخرش به جدایی رسیدیم شاید هم همه تقصیر ما بود اگه این همه ناز کشیدیم منو دل، منو دل پریشون، دلگیرم واسه این عشقی که نفرت از عشق و یادم میداد از اینکه این چشمام لبریز گریه بودن تا جایی که یادم میاد نخواستم همه ی علاقم باعث رنجش قلب کسی که میخواستم. شه نمیخواست نه نمیخواست حتی برای یه لحظه کسی که میخواستم، شه منو دل دیگه آخر کاریم با کسی دیگه کاری نداریم دیگه راحت و ساده یه عمرو پای عشق کسی نمیذاریم منو دل، منو دل بی خبر ته راه و ندیدیم ، آخرش به جدایی رسیدیم شاید هم همه تقصیر ما بود اگه این همه ناز کشیدیم منو دل، منو دل منو دل، منو دل منو دل، منو دل