چرا من

این همه آدم تو دنیا بود ،چرا من من که قلبم خیلی تنها بود چرا من من دلم خونه ، خسته از عشقم بازم آوردی اشکو تو چشمم چرا من، چرا من دل بریدم از یه دنیا ،خسته بودم گیج و تنها هم صدای بغض ابرا گریه کردم من خدایا راه میرفتم تو خیابون دل شکسته خیلی داغون اشتباه بود قصه هامون باز من اینجام زیر بارون این همه آدم تو دنیا بود ،چرا من من که قلبم خیلی تنها بود چرا من من دلم خونه ، خسته از عشقم بازم آوردی اشکو تو چشمم چرا من، چرا من رسم دنیاست دل شکستن رسمش اینه بد شه با من خیلی موندم خیلی رفتم ،خیلی خستم پس چرا من حس نمونده توی شعرام واسه اینه خیلی تنهام هیچ کسی نیست توی دنیام من همیشه خیسه چشمام این همه آدم تو دنیا بود ،چرا من من که قلبم خیلی تنها بود چرا من من دلم خونه ، خسته از عشقم بازم آوردی اشکو تو چشمم چرا من، چرا من