تکیه گاه

می خواستی بشی تکیه گاهم یه عمر میخواستی منو رو سفیدم کنی فقط اومدی که تو این زندگی منو از همه نا امیدم کنی نتونستی از غربتم کم کنی نتونستی حالم رو بهتر کنی فقط اومدی که تو این رابطه عذاب منو صد برابر کنی نمیتونی حتی برای یه بار واسه درد من مثل مرحم بشی کنار منی اما به سادگی تو سختی هام شونه پس می کشی توی لحظه های که ناراحتم همیشه به هر شکلی جا میزنی نمیدونی که دیوونه با کارت به بخت خودت پشت پا میزنی نه حالم خوشه مثل روزای غم نه با تو امیدی به این رابطه س نه یه دل خوشی حتی باشه یه کم نه دیگه رو لب های من خنده هست نگاه کن که بعد از یه عمر خواستند چی به حال روز دلم اومده پشیمونم از هر چی که هست بیا بیشتر از این ادامه نده نمیتونی حتی برای یه بار واسه درد من مثل مرحم بشی کنار منی اما به سادگی تو سختی هام شونه پس می کشی توی لحظه های که ناراحتم همیشه به هر شکلی جا میزنی نمیدونی که دیوونه با کارت به بخت خودت پشت پا میزنی