Gole Bita

مگه تا اون ور جاده های شب چقدر راه نرفته مونده بود مگه تو چشمای سبز پنجره گل بیتا از خدا نخونده بود مگه معجزه نبود تو دست ما مگه شب با عشق ما سحر نشد یادته رو اسم شهرها خط زدیم دیگه چشم هیچ غریبی تر نشد وقت خواب بی ترانه ست گل بیتای قشنگ پر اشکم پر شعرم منم و این دل تنگ حالا تنهایی دوباره میزنه بارون رو دستات پر میشن از باور شب رنگ آبی نفس هات حالا تا صبح نگاهت انگاری یه دنیا راهه هرچی راه میری تو شب ها باز ته جاده سیاهه تو ببند چشماتو ساده اون حالا دیگه تو ابراست اون گذشته از من و تو تو دلش زندگی برپاست تو باید تنها بمونی با همون چتر شکسته ت زیر بارون توی پاییز با چشای خیس بسته ت وقت خواب بی ترانه ست گل بیتای قشنگ پر اشکم پر شعرم منم و این دل تنگ حالا تنهایی دوباره میزنه بارون رو دستات پر میشن از باور شب رنگ آبی نفس هات