Bahaneh

ای تو بهانه واسه موندن ای نهایت رسیدن ای تو خود لحظه بودن، تا طلوع صبح خورشید و دمیدن ای همه خوبی همه پاکی تو کلام آخر من ای تو پر از وسوسه عشق تو شدی تمامی زندگی من اسم تو هر چی که میگم همه تکرار تو حرفهای دل من چشم تو هر جا که میرم جاری تو چشمهای منتظر من ای تو بهانه واسه موندن ای نهایت رسیدن ای تو خود لحظه بودن تو طلوع صبح خورشید رو دمیدن تو رو اون لحظه که دیدم به بهانه هام رسیدم از تو تصویری کشیدم که اون و هیچ جا ندیدم تو رو از نگات شناختم قصه از عشق تو ساختم تو رو از خودت گرفتم  با تو یک خاطره ساختم تو رو از نگات شناختم  قصه از عشق تو ساختم تو رو از خودت گرفتم  با تو یک خاطره ساختم