خیمه ها

خیمه ها می سوزد و شمع شب تارم شده در شب بیماریم آتش پرستارم شده ما که خود از سوز دل آتش به جان افتاده ایم از چه پس این شعله ها یار دل زارم شده ای فلک جان مرا هر چند می خواهی بسوز مدتی هست از قضا دل سوختن کارم شده مدتی هست از قضا دل سوختن کارم شده خیمه ها می سوزد و شمع شب تارم شده در شب بیماریم آتش پرستارم شده جز غم امشب پیش ما یار وفاداری نماند در شب تنهائیم تنها همین یارم شده من که شب را تا سحر بی خواب و سوزانم چو شمع از چه دیگر شعله ها شمع شب تارم شده بس که اشک آید به چشمم خواب شب را راه نیست دود آتش از چه ره در چشم خونبارم شده؟ جز دو چشمم هیچکس آبی بر این آتش نریخت مردم چشمان من تنها وفا دارم شده خیمه ها می سوزد و شمع شب تارم شده در شب بیماریم آتش پرستارم شده خیمه ها می سوزد و شمع شب تارم شده در شب بیماریم آتش پرستارم شده