کارما

بالاخره روز خداحافظی رسید مهراب آره با همه قهره جرمم چی بود ها میشی بهم بگی اینکه مهراب بچه ی پایین شهره منم تنها توی این خونه ی تو خالی همرو بیخیال فقط جای خودت خالی عشق توی دلم جوونه زد خیلی صاف توی روش گفتم عاشقتم لیلی اصن عشقم میکشه شبا یادش بیوفتم عشقم میکشه اصن به پاش میوفتم عشقم میکشه اگه عکساشو میبینم اصن عشقم میکشه شبا تا صبح بشینم قسمت جدایی بود از دست این زمونه خیلی وقته میگم یکی بینمونه که اصن هیچی اون طرف حسابم نیست ولی خدایی کی میگفت جای برادمونه بچه های پایین شهر پسرای غیرتی عاشق نشید عشق واسه ما نیست واسه مایه غربتی به چه قیمت وقتی نامرد به تنش میشه خیره به جون مادرم عاشق میکنه تهش میره وگرنه یه روز جلوت از جداییت میگی برام به امام حسین قسم تموم عشقا بی وفان یه کاری میکنم به جدایی مجبور میشی نامردا یه جور لگدت میکننت خورد میشی بعد تو از گریه چشچمامو بستم هرکی اومد ساده دلو بهش بستم من به جز چشات به هیچی وابسته نبودم ولی به اون چشات دیگه از همه چی خستم یه صدای خسته یه برگه ی پاره یه خودکار که دیگه جوهر نداره درد زخم انگار تموم بشو نیست این زندگی کثیف امگار آخر نداره یه عمر به خاطرت پشت پرده بودم یه عمر به عشق تو ریه هامو سوزوندم نشد هیشکی همدردم یه عمر خداحافظ دلای شکسته از غم پر خوشحالی شما خوشحالیه منه اصلا مهم نباشه واستون تو دل من غمه غصه نخوریدا آخه تقدیر همینه اصلا به همه برید بگید تقصیر منه بعد تو توو کوچه ها یه پسر با چشم خیس قدمو قدم قدم هی داره پرسه میزنه پس کدوم بی پدری بود قسم میخورده به تنم بعد تو هیچکسی دست نمیزنه چجوری شکستی قلبمو تا صبح بیدارم دیگه حتی از پدر مادرتم بیزارم عوضی عشقت واسه تموم شهر غریبه شد غیرتای بعد تو روی تنم بخیه شد