زخم

بوی زخم میدهد تمام تنم تف به من تف به عاشقت شدنم از سکوتی شگرف لبریزم با تو از سیل حرف لبریزم غرق افکار گرسیا مارکز بد از این نبودم هرگز شک نکن در نبود من خبریست دیده ای در درون من چه خریست یک پسر بچه احمق و عاشق در هوایت محلق و عاشق من نجنگیدمو شکسته شدم آن همه عشق آخرش این شد شعرهایم دوباره غمگین شد بی توجه به پشت سر رفتی پای من بستی و سفر رفتی خفه خواهد شد عشق در وتکا دفن در مزار خاطره ها بی نسیبم من از حقوق بشر حقم مرا تو خوردی آخر سر مرده را زنده کردیو کشتی خنجری بی نظیری بر پشتی بوی دستی گرفته دسست تو را سر کشیده نگاه مست تو را کی کجا کمشدی که کمشدمت با که رقتی که بشکندت قلمت مثل جراحی لثه سختی عطر دردی نشسته بر تختی پادشاهی که ظلمو سنگس و منی که عجیب دلتنکس بوی زخم میدهد تمام تنم تف به من تف به عاشقت شدنم تف به تو تف به عاشقم شدنت