To Chera

از اینکه تنها میزارم متاسفه ام اما یادت نره حرفامو همیشه زخماتو بپوشن از چشم معشوق،رفیق،همسایه،خواهر،برادر چرا که هر وقت بخوان دست روی زخمات میزارن هر وقت بخوان با همون زخم ها تو رو از پا در میارن یادت نره هر شب بهت شب بخیر میگمو بدون شب بخیرم هیچ وقت یادم نمیاد که خوابت برده باشه یادمه وقت های نبودم هر وقت بهت زنگ میزدم میگفتم چیکار می کنی میگتی عکستو گذاشتم جلوئمو دارم باهت حرف میزنم وقتی حرف هام تموم میشه عکستو میزنم زیر بغلوم غلت میزنم رو تشکو سرمو میزارم رو بالتشو زار زار گریه می کنم تا گریه هامو نشنوی میدونم باورت نمیشه اما من تو نبودنات تو رو بلغت می کنم من تو رو نفس می کشم من تو رو زندگی می کنم میونه دستات هزار بار تو تنت جون میدم ای کاش میدونستی از میون لباس های تنتم به تو نزدیک ترم عادت کردم زمان بهم دل تنگی رو از تو بهم گواهی دادم همه اون رو شمردم ثانیه ها رو میگم برای رسیدن تو تقویم لعنتی رو میخونم خط میزنم روز های بدون تو رو باور کن باور کن میخوام دریا ی فاصله میونم رو خفه کنم شاید که بینمون اندازه یه تار مو فاصله رو حس نکنم هر چند من معتقدم عشق باید از ته دل باشه وگر نه چشم که هر دفعه یکی بهترشو میبینه موندگاری یه رابطه میدونی کجاست اونجاست که مشتاق هم باشیم نه معتاج هم من دیدم تو معتاج منی تو مشتاق من نبودی لامصب تو مشتاق من نبودی تو میدونستی جون به جونت بنده تو میدونستی بعد تو عاشق نمیشم تو میدونستی هر شب تو تنهایام خودمو بغل می کنم تمومه فضای خالی زندگیمو پر می کشم این رو میدونستی خیلی چیزای دیگه رو میدونستی مثلا همین که بعضی وقت برات ناز می کردم قهر می کردم ولی هیچ وقت توجه نمیکردی دلم فقط یه توجه خاص میخواست محبتی از جنس همونی که خودم به تو دادم ولی ندوستم هنوزم ندوستم چرا اینارو نهفمیدی بار ها بهت گفتم دلم رفتاری میخواد که معلوم کنه دلتنگیمی دوسم داری بار ها بهت تاکید کردم روی حباب نمیشه خاطره نمیتونم بسازم هر وقت میومدم پیشت قبلش کلی حرف داشتم آه برا گفتن کلی زوق داشتم برا این که حرفهامو میخوای بشنوی کلی عجله برای رسیدن به تو ولی نمیدونم چرا اون روز که داشتم با کلی شوق و زوق میومدم تا برات حرف هامو بزنم و تو بشونی وقتی که رسیدم تو رفته بودی نمیدونمم چرا از همه اون چیزا فقط رفتنت تو ذهنم مونده تو نمدونی یا میدونستی ، نمیخواستی بفهمی اینقده دوست دارم که خودمم نمدونم چرا اینقده دوست دارم هر بار میپرسم از خودم چقده به خودم میگیم شاید قد دریا بعد میگم حساب موج هاشو نگه دار پاییز از کجا میدونه هر بار چندتا برگ از دستش در میره ابرا چه کجا میدون چن تا قطره باریدن خورشید مگه یادش میونه چن بار طلوع کرده من چطور میتونم بگم تو رو چقد دوست دارم چرا نفهمیدی اینا رو تو شاید نتونی ناز منو بکشی آره شاید نتونی مثل بقیه دلبری کنی برام یا شاید اصن نمیتونی معنی دوست دارم و بفهمی ولی من آدمیم که دوست دارم من دوست دارم دوست دارم به حرف نیست که آرومه جونم به عمل کردنه یه بار نشد تو خودتو به من ثابت کنی اگه دوست دارم به حرف بود که تا دل بخواد تو این همه جماعت عاشق وجود داره روزی هزار بار از هراز نوع زبون میشنوم وقتی به عمل که میرسه خیلی از اون آدمه های که جمله دوست دارم بهم گفتن همشون جا زدن تو چرا جا زدی تو که دیدی دنیامو به پات گذاشتم تو چرا بی معرفت