Boghz (Deklameh)

میتونم چند لحظه وقتتو بگیرم خواستم بپرسم چقدر باید بگذره تا من وقتی که دارم خاطراتم رو مرور می کنم از کنار تو رد میشم تنم نلرزه و بغضم نگیره چقدر تو میدونی میدونی که، دوست دارم اینقدر که حتی تموم شبو بی چراغ توی حسرت یافتنت تک تک کوچه ها و خیابان ها رو قدم میزنم درسته وجودت نیست اما من یاد گرفتم که تورو بدون اینکه به وجود نیاز داشته باشم دوستت بدارم مثل کاری که خدا با بنده هاش میکنه ولی همیشه میگم کاش داشتنت به راحتی دوست داشتنت بود کاش ،همیشه حسرت به دلم مونده واسه یه بارم که شده وقتی دستامو میگیریو نگام می کنی بهم بگی من به بودنت قانع ام حتی اگه سهم من از تو فقط لمس چند لحظه از دستات باشه امشب باید اعتراف کنیم همیشه به فرهاد کوه کن حسودیم میشه آخه اون آخه اون بعد از اون همه زندگی کردن تلخ ترین خاطره ی زندگیش شیرین شد اما سهم من شد حسرت داشتن تو بعضی وقتا بعضی وقتا توی نبودنت اینقدر دلم تنگ میشه که اگه خودت اندازه دلتنگیمو بدونی خجالت زده میشی به قول سهراب سپهری که میگه تو مرا یاد کنی یا نکنی باورت گر بشود یا نشود حرفی نیست اما نفسم میگیرد در هوایی که نفسهای تو نیست هرزگاهی واسه قدم زدن باهات از خودم بیرون میزنم اما وقتی برمیگردم خونه روحم هنوز به خونه برگشته دلم رو بدجور شکستی بندش زدم آ اما میدونی چی شد سخت شد سرد شده تنگ شد اما هیچ وقت مثل اولش نشد من با بودنت یاد گرفتم رو آدما حساب باز نکنم چون که یکی از همین آدما با امضای خودم حسابمو خالی کرد بگذریم بگذریم نیومدم امشب گلگی کنم اومدم فقط بگم دلم تنگ شده خوابم نمیبره میشه برام حرف بزنی تا، اروم بخوابم یا بازم حوصلمو نداری اشکال نداره بازم مثل هرشب یه گوشه میشینمو اینقدر فک میکنم تا خوابم ببره ببخش وقتتو گرفتم دوست دارم