دلم خوش است

امشب ز پشت ابرها بیرون نیامد ماه بشکن غرق را دلم خوش است بیرون بیا امشب اگر چه نزد شما، تشنه سخن بودم کسی که حرف دلش نگفت من بودم دلم برای خودم تنگ میشود آری همیشه بی خبر از حال خویشتن بودم نشد جواب بگیرم سلامهایم را هر آنچه شیفته تر از پی شدن بودم چگونه شرح دهم عمق خستگیها را اشاره ای کنم . انگار کوه کندم من آن زلال پرستم در آبگند زمان که فکر صافی آبی چنین لجن بودم غریب بودم و گشتم غریب در غمها دلم خوش است که در غربت وطن بودم دلم خوش است که در غربت وطن بودم عشق است عشق است عشق عشق عشق