The Man Who Sold the World

We passed upon the stair We spoke of was and when Although I wasn't there He said I was his friend Which came as some surprise I spoke into his eyes I thought you died alone A long long time ago تو راه پله به هم برخوردیم، راجع به قدیما و گذشته حرف زدیم هر چند که من پشتش نبودم، ولی گفت که من رفیقش‌ام که این خیلی برام عجیب بود [انگار] داشتم با چشم‌هاش حرف می‌زدم (خطاب به دوستش) "فکر کردم خیلی وقت پیش تو تنهایی خودت مُردی" Oh no, not me I never lost control You're face to face With the man who sold the world (دوستش جواب میده) "اوه، من نه من هرگز کنترل خود را از دست ندادم تو با کسی طرفی که دنیا رو فروخت" I laughed and shook his hand And made my way back home I searched for form and land For years and years I roamed I gazed a gazley stare At all the millions here We must have died alone A long long time ago خندیدم و باهاش دست دادم راهم رو گرفتم و رفتم سمتِ خونه راه افتادم دنبال یک جایی، هرجا که بشه سال‌های سال واسه خودم پرسه زدم همین‌طور مات و مبهوت و خیره بودم قدِ یک میلیون تپه رو با هم پشت سر گذاشتیم من باید خیلی وقت پیش تــو تنهایی مُرده باشم Who knows Not me We never lost control You're face to face With the man who sold the world کسی چه میدونه؟ من نه ما هرگز کنترل خود را از دست ندادیم تو رو در روی مردی هستی که دنیا رو فروخت Who knows Not me We never lost control You're face to face With the man who sold the world کسی چه میدونه؟ من نه ما هرگز کنترل خود را از دست ندادیم تو رو در روی مردی هستی که دنیا رو فروخت