چشم های تو

چرا نمی کشد مرا خدای چشم های تو میان آب و آتشم برای چشم های تو قسم به ساحت غزل دقیقه ای هزار بار دلم عجیب می کند هوای چشم ‌های تو چقدر با ستاره ها به لحن آب و آینه شبانه حرف می زنم به جای چشم ‌های تو از آن شبی که دیدمت همان یکی دو قرن پیش نشسته ام کنار دل به پای چشم ‌های تو سکوت گاه گاه تو مرا شکنجه می دهد خدا کند که بشنوم صدای چشم های تو اگر چه شرم می کنم بگویمت که شاعرم ولی تمام این غزل فدای چشم های تو چقدر با،ستاره ها به لحن آب و آینه شبانه حرف می زنم به جای چشم های تو از آن شبی که دیدمت همان یکی دو قرن پیش نشسته ام کنار دل به پای چشم های تو