Dong Dong

[ورس یک] سر به دار کدوم شهری نعره هاتو تو روم زدی جلوم نطق کشیدیو لغز خوندی گنده گوزیاتو سرود کردی اسم تو گَنگ شد نام خیلیا رو خون رقصید گوش بُر صوتیای ستون پنجی تو زلال آب ما رسوب کردین ملّی ام با کار برون مرزی کلمات من به بلوغ رسیدن خودمم بخوام اونا دروغ نمیگن کام نمیده لفظات، گیریم داره پس آتیش میزنم، اگه توتون ببینم بگو بچه کجایی؟ اسم محلّتو بشاش توش بهم بگو طبقه چندی تا بفهمم ادّعات بجا بود؟ چون [کورس] اونی که تو میخونی گَنگ نی گنگه اونی که تو میخونی گنگ نی گُنگه افتاده اینجا شکّ و شبهه دِ از کدوم طبقه ای مَرد گُنده اونی که تو میخونی گنگ نی گنگه اونی که تو میخونی گنگ نی گنگه اونی که تو میخونی گنگ نی گنگه باس حساب پس بدی دنگُ دُنگه [ورس دو] دیدم از نسل خاله توران کرده کرّه کف رپ فارسی شدم دست به مهره غم سر سپردگیو سمّ سرفه جوونارو میدیدم بالا حلقه مرده! بلده کارای ولد زنا سارق زبون طبقه پایین در حدّ اشاره از خونه زندگی ما فهمتونه بالا زندگیته، کف لفظتونه پیش میرین، اما میخوره پستون هی شعرا سادس ولی پیچ میخوری تو جیم جنگو دیدی جیم میشدی نونشو میخواستی، گافشو دیدی گشنه ام نباشی اینجا، سیر میخوری از درد ماها زدی ناخونک خونت حرومه به سطح ساطورم اما اگه حس میکنی بارته دایره لغاتم، دارته چون [کورس] اونی که تو میخونی گَنگ نی گنگه اونی که تو میخونی گنگ نی گُنگه افتاده اینجا شکّ و شبهه دِ از کدوم طبقه ای مَرد گُنده اونی که تو میخونی گنگ نی گنگه اونی که تو میخونی گنگ نی گنگه اونی که تو میخونی گنگ نی گنگه باس حساب پس بدی دنگُ دُنگه [ورس سه] رپم راه دست رُخ روستا زاده س تو نو کلیشه خون لفظ بلد بچه خوشگل بد بَزک به من صاف و ساده ش تو بزن کم کلک آچمزمی داری هوای سلطنت؟ پس نادونی نمیشه خرده گرفت بهت ولی میشه درشت بارت کرد گلریزون میکنم بگو لالت چند تفاله ی ادبی، توو فالت هس که پیش بینی پذیره مسیر زندگی که امثال شما توش راه برن ما به حرکت زنده ایم تو هنوز منتظری ثابت شم؟ آروم وا نستا چون! [کورس] اونی که تو میخونی گَنگ نی گنگه اونی که تو میخونی گنگ نی گُنگه افتاده اینجا شکّ و شبهه دِ از کدوم طبقه ای مَرد گُنده اونی که تو میخونی گنگ نی گنگه اونی که تو میخونی گنگ نی گنگه اونی که تو میخونی گنگ نی گنگه باس حساب پس بدی دنگُ دُنگه