آستیگمات

آهای روزای سوتوکور کوچه تنگو بی عبور دستای خالی دل پر فردای خوب، خیلی دور دلی نمیمونه واسم وقتی که سمیه هوا وقتی قفس زندگیمیه فرار کنم من تا کجا سر روی بالشت، میزارم گریه میاد یاد چشام بگوه به چه جرمی تو این روزام دلی نمیمونه واسم دلخوشیو یاد بگیریم وقتی فرسودس تنم دنبال پرواز نمیرم وقتی که نفس قیمت جونه بزار تنها بمونم تو یه جوون میبینی ولی من پیرم فکر نمی کردم زندگیم مثل یه کابوس شه برام فکر نمیکردم که دلم تنگه شه واسه خندیدنام دلی نمیمونه واسم وقتی که سمیه هوا وقتی قفس زندگیمیه فرار کنم من تا کجا سر روی بالشت، میزارم گریه میاد یاد چشام بگوه به چه جرمی تو این روزام دلی نمیمونه واسم دلخوشیو یاد بگیریم وقتی فرسودس تنم دنبال پرواز نمیرم وقتی که نفس قیمت جونه بزار تنها بمونم تو یه جوون میبینی ولی من پیرم