Avangard

منم ترانه خونه ترانه آوانگارد بس که رسیده اینجا به استخون من کارد بهم بزن سکوتو بشکن تن تابوتو میونه شرقه وحشی میخوام برات کابوی شم میخوام بدزدمتو شاهزاده ی تروی شم افسانه رو دوئل کن، بدبختیامو ول کن بیا قد ۳۰۰ سال بریم تو غار بخوابیم حداقلش اینه سه قرن بی عذابیم چشماتو رو هم بذار خارج میشم از مدار رو دنده ی لجه من بند اومده اتوبان کنارمی دوباره تو جنگل سیسنگان رفتم همیشه رفتم خط زمان بشکن قدم بزن تو خاکه رویایه فرضیه من تنت یه سرزمینه با خط مرزیه من بی تو روان پریشم نذار جهنمی شم درست مثل یه فیلمه آرزوهامو ببین یخورده مهربون باش اندازه یه دلفین تئاتر زندگی رو خوب بازی میکنی تو شبیه دربو تخته باهات چه جورو جفتم نذار تو راه رویا پیلی پیلی بیفتم بدونه حسرتو کاش همقدمه خودم باش