بی منطق

میدونم،با تو سقفی ندارم میدونم،باید خودمو کنار بذارم میدونی با من این کوچه بن بسته میدونی این راه با بی راهه هم دسته میدونم که این دل به قلبت گره خورده میدونم دلتنگی هوش و حواست رو برده میدونی سرنوشت واسه ما دوتا یکی نیست میدونی اینجا پره از تابلو های ایست احساس میکنم از وقتی دیدمت دنیام پر شده از عشقو اضطراب با چشم روشنت خورشیدو ساده کن از نیمه های شب به زندگیم بتاب من عاشقت شدم،درکم کنو بفهم تو بغضو انتظار سر بسرم نذار از من که عاشقم چشماتو برندار دشواره این مسیر تو عشق کم نیار چشمامو بستمو هم دست بچگیم از راهی رد شدم که به تو میرسید تو این شب سپید جز تو که عاشقی کی اشکامو شمرد،کی بغضمو شنید تو جزرو مد ماه زل میزنم به تو دریارو با چشات،هم سطح میکنم تو نقش اول این عاشقونه ای من با تو گیشه هارو،فتح میکنم از بغضو خاطره پل میزنم به تو به روزهای قبل،به روزهای خوب به روزهایی که گم میشدیم با هم تو عمق کوچه ها از صبح تا غروب این کوچه ها هنوز از عطر تو پرن با اینکه دلخورن ،از دل نبستنت نبض منو بگیر تا حس کنی تبو من موندم و شبو چشمای روشنت ما میرسیم به هم هرجوری که شده من رو ببخش اگه بی منطقم هنوز من رو ببخش اگه درکت نمیکنم دست خودم که نیست من عاشقم هنوز تو جزرو مد ماه زل میزنم به تو دریارو با چشات،هم سطح میکنم تو نقش اول این عاشقونه ای من با تو گیشه هارو،فتح میکنم