Ghatel Khoonsard

قفل تو شدم بس که دری باز نکردی کنج قفست ماندی و پرواز نکردی من مهر تو را در دلم اندوخته بود دست تو برید آنچه که من دوخته بودم زخمی هر جنگ من خسته و دلتنگ من دردتر از درد تو قاتل خونسرد تو مرده ی بی گور من وصله ی ناجور من تیشه ی مغرور تو ضربه ی ناسور تو با زخم زبان برسر این شاخه نشستی دندانه ی هر اره شدی شاخه شکستی هر شاخه که با دست تو در باغچه خم شد میشد که عصایم شود اما تبرم شد زخمی هر جنگ من خسته و دلتنگ من دردتر از درد تو قاتل خونسرد تو مرده ی بی گور من وصله ی ناجور من تیشه ی مغرور تو ضربه ی ناسور تو