Qarne Tavahosh

باز توو ذهنم ترافیکه دست فکرا روی بوقه شاعر شعر حقیقت اسمش آقای دروغه منو این روح مچاله منو این شهر درندشت خسته از دربدری ها دل من به سینه برگرد عینک دودی رو بردار از رو چشم برج میلاد وقتی مجنون پاتایا بود لیلی آش پشت پا داد ترس از دست دادن تو مثه ترس از کرونا بود دوباره یه خواب شرجی دیدم خونمون عین سونا بود باز توو ذهنم ترافیکه دست فکرا روی بوقه هر دورغی یه حقیقت هر یه حقیقت یه دروغه یه پلنگ لنگم اینجا طعم گوله رو چشیدم من دیگه دور حریم آدما رو خط کشیدم عینک دودی رو بردار از رو چشم برج میلاد وقتی مجنون پاتایا بود لیلی آش پشت پا داد ترس از دست دادن تو مثه ترس از کرونا بود دوباره یه خواب شرجی دیدم خونمون عین سونا بود