Gomshodegan

هیچ راهی واسه موندن نداریم وقتی با غریبه ها ،خودی تریم وقتی که خونه شبیه خونه نیست خودتو به سمت غربت میبری تنهایی، حالتو بدتر میکنه وقتی که گمشده باشی تو سکوت ریشه هاتو درمیاری از خاک وقتی هیچ راهی نمونده رو به روت چه دقیقه هایی که با حسرت بین آدمای خوشبخت گذشت کی میتونه حالتو درک کنه کی میدونه که چقدر سخت گذشت روی پاهای خودت درد بکش توی قید و بند این شهر نباش به خودت تو زندگی پشت نکن با خودت ،تو آینه قهر نباش حتی با دستای خالی میشه گره های زندگیرو وا کرد سمت آینده روشن با عشق میشه راه تازه ای پیدا ته قصه خودشو پیدا کرد اون که بین جمعیت گم شده بود اونی که به جای زخمای خودش مرهم زخمای مردم شده بود چه دقیقه هایی که با حسرت بین آدمای خوشبخت گذشت کی میتونه حالتو درک کنه کی میدونه که چقدر سخت گذشت