Tahdid

ای ستاره تا تورو دیدم از ترس یک عشق در خود لرزیدم درد این دل با تو گفتم برق این عشق در تو دیدم پر شراره دل تا تو بودی وقتی عشقو از من ربودی یه حس پرواز با تو باقی توی این سینه دل شده یاغی شب که میشه غروب غم دوباره دات میخواد گریه کنی بباری باز دوباره تو کوچه ی اقاقی بارون میاد،بارونای بهاری دلم تو سینه پر زدو طلوع کرد به همت غروب این جدایی سالی مهربون هم زبونم تویی بمون عشق من همه بهونه ام تویی سالی مهربون هم زبونم تویی بمون عشق من همه بهونه ام تویی ناز دستای تورو یه روزی دستای من روزی که با هم بودنو دل های ما جشن میگیرن اگه یه روز زنده بشه کویر خشک شالیزار مترسک نگات میشم،کلاغای غم میمیرن همیشه چشم به راهم که تو از راه برسی تویی که غربتو میشناسی انیس بی کسی میدونم تو ای ستاره با نگاه عاشقانه واسه قلب عاشق من،میمونی تو بی بهانه یه نفس تو آسمونی میگیری ماهو نشونه یه نفس روی زمینی میزنی باغو جوونه وقتشه که قلب تو آسمونو آبی کنه گل یاسو اطلسی حس شادابی کنه حس درد سبز عشقی با یه دریا پر از امید حرمت نجابتت رو میشه تا خود خدا دید با یه دریا پر از احساس منم اون همیشه با تو گرمی قلبمو دستام پیشکش تنهایی تو منو تو جرات مرگیم توی لحظه های آخر میشه تا مرز تن عشق برسیم مثل یه مادر منو تو فرصت پرواز همه پرنده هاییم واسه تا ابد رهایی ما دو بال آشناییم