Shanbe

دلم تنگه واسه اون خونه رویاهامون همون خونه نقلی که خودمون دو تا با پول سر کارمون میخواستیم اجارش کنیم واسه تخت پالتی که بیدار شیم صبح ها ما روش بیشتر از هر وقتی دلم تنگه همش فکر میکنم به اون همه برنامه و سفر که قرار بودش از همه دور شیم و بریم با هم دیگه کویر، دریا، جنگل، مِه شده اندازه یه دنیا دلم تنگ واسه وقتایی که حرف می زدیم درباره بچه دوتایی می گفتم کاش مثل تو بشه همه اخلاقش میگفتی کاش چشم هاش مثل تو سبز باشه دلم تنگه واسه همه اون فیلمایی که توو نوت گوشیت نوشته بودی تو بیکاری ببینیم میدونم واسه گفتن اینا دیره فقط نمیدونم کِی این دلم بیخیال میشه هیچ جوره نمیپره از توو سرم خاطره هات جالبه باز هنوز هستم به خاطرت عاشق ماه یادته ها؟ نمیشد هیچ چیزی از شطرنج بارم اما تو کیش میدادی من میشدم مات چشمات نمیدونی روز و شب میگذره چقدر دیر برام تو شلوغیام هواتو میکنه دلم بی هوا یک زمان نگران این بودم رسیدی خونه یا نه الآن نمیدونم کدوم شهر و کشوری حتی آلزایمر بگیرم فک کنم راحت ترم شاید اصلاً تنها راهیه که مونده واسم فقط آخه من به چشمای نصف این شهر خیره شدم اما یه ثانیه چشای تو از یادم نرفت گمم تو لحظه هامون هی میده همه جا بوی تو رو گریه داره هر چی یه روز خنده دار بوده یادمه اون روزی که جدا شدیم بارون میومد و از شانس بدم رَشتم که شهر بارونه بالشتم بدون تو مثل گیوتینه برام به زور میبندم چشم و پا میشم بی روحیه از خواب اگه میموندی که الآن نبود وضع و حالم این که بگم تو جواب چطوریا میزون نیستم هر بار همه خنده هامم به زوره واقعاً رفیق هام میگن که بخون هر چی بوده فاتحشو چی بگم راست میگن در آوردم شورشم شاید باشه دیگه از شنبه دوست ندارم