Aroosake Zesht

آره خونه دلم از تو بی نشونه دلم از تو تو که همه چیزم بودی تو که معشوقم بودی مگه واس تو نمردم، مگه غم تورو نخوردم تا ابد برو از پیشم دیگه افتادی از چشم نمیخوام دیگه ببینمت توی آغوش بگیرمت بیا بشین جلو چشماتو ببند میخوام ناز اون چشماتو من برم با نبودت پرپر شده دیگه دلم هرچی گفتم بزا تنها باشم باشه قاب پنجره نگا به ساعت دیواری واسه برگشت روزای خوب بودم تو انتظاری تکیه کردم به تو و اون آغوش گرم تو دست گل پاییزی برا نبودت نمیریزم اشکی یه آدم افسرده با یه دل مرده خدا جوابتو بده ببین چکار کردی با این دل ساده گفتم اگه خدا خداست یه روز به حرفم میرسی یه روز میاد دل خودت میشه گرفتار کسی هرگز دیگه غرورمو برای عشق نمیشکنم اینو بدون که بعد از این یه تیکه سنگ و آهنم خاطرات عشقم رویام فقط تو بودی خیلیارو پیچ دادم لایق من بودی حالا دیگه برو نه تورو میخوام نه اون عشق گرم نه اون دستای نرم بازی کردی تو با من عین یه عروسک عروسکی بودم من برو دیگه آدم پست بیا بیا برو دیگه چون پوسیدی تو قلبم منم میخوام مث خودت یه آدم بد شم آگه دستمو دادم فریب اون چشات بود دستمو پس میگیرم نگات ریا بود باورم نمیشه نیستی کنارم دستامو ول کن میخوام دیگه رها شم نمیخوام دیگه صداتو ،همه عطر نفساتو میخوام اشکاتو ببینم نگامو به پات نریزم سوی روشن نگاهت چرا خاموشه امشب چرا تو ناباوریم میگی این بوده قسمت تو ساعت و ثانیه ها، چه گم میشن بی رمق من با امید و رویام رفتم به سمت درک تو که دوسم نداشتی جرا بهم گفتی بیا من همونم که عاشقی واسم بوده کیمیا کابوس هر شبم مث عشق تو منتها تو شاهزاده بودیو واسه منم گدا ولی حالا کاغذ و دفترمم شده تموم جوهر خودکارم واسه ی تو شد حروم خاطراتم سوخت رفت تو چاه نفرت دیگه نمیخوام بمونم زیر سقف ذلت من میرمو تو هم بمون بانوی شهر قصه چون چیزی که بین ما نبود فقط یه عشقه میخوام مرگتو ببینم ،دیگه دستاتو نگیرم دیگه پیشت نمیمونم دیگه لب هاتو نمیبوسم سکوت هر شب من همه آه و نفرت من توی آسمون میشینم همشو به پات میریزم دیگه برات نمیخونم چشم براهت نمیمونم تو که بودی تا رو پودم دیگه رفتی از وجودم دلم برات نمیگیره آخه بغضمو که میبینه مال تو هرچی که دارم سر رو شونت نمیزارم