آشتی

بهونه ی تورو میگیرن هم گلا هم باغبونشون کبوترامون خیلی وقته خالیه ظرف آب و نشونشون تو که بودی مثل بهار بود نفسات با همه فرق داشت بیا ببین درخت قلبم تو که نیستی ریخته برگاش من ببین چه قشنگ کردم واسه تو چه لباسی تنم کردم توو دلم واسه سفره پهن کردم بیا من لبه ی تراس پیش گلدون پر یاس موندم یکی بچینم گوشه ی موت بکارم بیا من ببین چه قشنگ کردم واسه تو چه لباسی تنم کردم توو دلم واسه سفره پهن کردم بیا من لبه ی تراس پیش گلدون پر یاس موندم یکی بچینم گوشه ی موت بکارم بیا یادمه که میگفتی کاشکی تو این همه برام غرور نداشتی حاله همون آدم مغرور داره میگه بیا آشتی بیا پیش آسمونم لونه کن که تنها نمونم دلو یه جوری بغل بگیر که بلرزه همه جونم من ببین چه قشنگ کردم واسه تو چه لباسی تنم کردم توو دلم واسه سفره پهن کردم بیا من لبه ی تراس پیش گلدون پر یاس موندم یکی بچینم گوشه ی موت بکارم بیا من ببین چه قشنگ کردم واسه تو چه لباسی تنم کردم توو دلم واسه سفره پهن کردم بیا من لبه ی تراس پیش گلدون پر یاس موندم یکی بچینم گوشه ی موت بکارم بیا