Vazuyat Bad

چقدر شده این روزامون نحس سر هر چرت و پرتی هی میکنن بحس بعضی وقتا ورمیداره کل وجودو ترس ترسه اینکه پُر شده دورت از علف هرز بعد وقتا ورمیداره همه جونمو لرز وضعیت انقدر بَدِ میخری خونتو قرض خیلی جاها آدما مارو خر میکنن فرض انقدر زور میاد بهت که نداره مرز هرجا میرم میکنم اخم اگه رو بدی به ادما میکننت زخم دووم میارم تو شرایط سخت اینا که چیزی نیست اولشه بچگونه هست زندگی ازمون کار کشید مثله اسب نذاشت پیشرفت کنیم گرفت مارو مثله چسب هرجور حساب میکنم سوخته این نسل دیگه وجود نداره هیچ چیزی نه از سرکار میام خسته داره لباس نَم پا خودم وایسادم نبودم آویزون جَمع تو تنهایی خودم کردم شعمارو روشَن تو این جامعه باید وایسی رویه پاهات محکم نکشیدم هیچ وقت منت کسی حتی منت راهو اگه کج بوده مسیر درسته مشکلات منو کردنم اثیر عقب نمیکشم حتی بریزن رو صورتم اسید در نمیام چرا این حال و هوا چرا اینجوریه دلخوشیه نیستش شبا چرا تکراریه زندگیمون عین نوار ما میدوییم و سختیم رومون سوار با تنهاییم دارم خاطره تو هیچی از من نمیدونم بگیر فاصله صلاح میدونم با ادمی نباشم تو رابطه کسی که پات تا ابد میمونه جورابته بعضی وقتا بعضی حرفا بجای اینکه کمرتو بشکونه سرتو میشکونه میگیری که چی‌ میگم بگذریم از این موضوع یه جاهاییم خیلی راحت میشی پُر زود دنیا زمین میزنه حتی باشی پُر زور دیگه زندگی معنی نمیده باشی خر پول زمین گرده دنیا مارو آرهه دورش چرخوند چشام تیر و تاره امپرم رو هزار چسبوند کنم چی رو پاره؟ من دلم پُره حتی از این سرنوشت و تاله بعضی وقتا بد میوفته حتی فالِت چند وقتی میشه دیگه بهم ریخته حالت دوست داری نباشی هه دوست داری کنن خاکت هرچی دوییدی میبینی پاره شدش چاکت هرکیو میبینی میگی حرف نزن بشو ساکت به خودت میگی این بی قراریا آخه تا کی هرکی حرف بی مورد زد میاد بالا فاکت الان چند وقته درگیر مسائلم تویه اتاق پخش و پلاس همه وسایلم اعتماد ندارم نه حتی به سایَمَم اونی که رفت بزار بره نخور غصه و غم بهش بگو بدو بینم بکن لباستو جمع بهش بگو خیلی رو دادم بهت تا اینجاشم از سرکار میام خسته داره لباس نَم پا خودم وایسادم نبودم آویزون جَمع تو تنهایی خودم کردم شعمارو روشَن تو این جامعه باید وایسی رویه پاهات محکم رو دروایسی ندارم با همه رُکم معلومه رو بدی فک میکنن زرنگن گرگن بقلم وایمیسی حال بدی نده بزن‌ غر کَم