دچار

به یادتم هنوزم اگرچه زود رفتی اگرچه بی تفاوت به هرچه بود رفتی به یادتم هنوزم اگرچه پر کشیدی اگرچه تلخ اما به آرزوت رسیدی به آرزوت رسیدی منو همین یه عکست به هم علاقه داریم که سالیان ساله به درد هم دچاریم خودت که دیگه نیستی، نبایدم بدونی عذاب غیر از این نیست که چشم به راه بمونی روزنه ی امید از کنار من سفر کرد چه تلخه اینکه باید یه عمر بی تو سر کرد همیشه خاک سرده همیشه سرد بوده کنار هر دوایی همیشه درد بوده همیشه درد بوده منو همین یه عکست به هم علاقه داریم که سالیانه ساله به درد هم دچاریم خودت که دیگه نیستی، نبایدم بدونی عذاب غیر از این نیست که چشم به راه بمونی