Neghab

ای بازیگر گریه نکن ما همه مون مثل همیم صبحا که از خواب پا میشیم نقاب به صورت میزنیم یکی معلم میشه و یکی میشه خونه به دوش یکی ترانه ساز میشه یکی میشه غزل فروش کهنه نقاب زندگی تا شب رو صورت های ماست گریه های پشت نقاب مثل همیشه بی صداست هر کسی هستی یه دفه قد بکش از پشت نقاب از رو نوشته حرف نزن رها شو از پیله ی خواب نقش یک دریچه رو ، رو میله ی قفس بکش برای یک بار که شده جای خودت نفس بکش کاشکی میشد توو زندگی ما خودمون باشیم و بس تنها برای یک نگاه حتی برای یک نفس تا کی به جای خود ما نقاب ما حرف بزنه تا کی سکوتو رج زدن نقش نمایش منه هر کسی هستی یه دفه قد بکش از پشت نقاب از رو نوشته حرف نزن رها شو از پیله ی خواب نقش یک دریچه رو ، رو میله ی قفس بکش برای یک بار که شده جای خودت نفس بکش میخوام همین ترانه رو ، رو صحنه فریاد بزنم نقابمو پاره کنم جای خودم داد بزنم