مرا ببوس

[کورس – پارمیدا] مرا ببوس، مرا ببوس برای آخرین بار تو را خدا نگهدار که میروم به سوی سرنوشت بهار من گذشته گذشته ها گذشته منم به جست و جوی سرنوشت [ورس یک – سیجل] دختر زیبا، پشت سرت اینا هر چی که میگن بهشون بُل نده بیا شب سیاه میشه با تو نورانی گرمام توو باد و بورانی میخواستم باهات راهو طولانی ولی کردن طناب آویزون چرا پشت این بهار پاییز بود امشبو بیا نخوابیم به زور که تو آخرین منظره ام باشی ازت بکشم توو قلبم نقاشی نگو محاله از سَرم وا شی خوب باش نگو اصلاً هم کاشکی (زندگی کن) که هنوز باغ زندگیت، پر گل رزه برو بخور رزت، تو کل کد دو صفر که خوش حال بودن خودش کوکتل ملوتوفه [کورس – پارمیدا] مرا ببوس، مرا ببوس برای آخرین بار تو را خدا نگهدار که میروم به سوی سرنوشت بهار من گذشته گذشته ها گذشته منم به جست و جوی سرنوشت [ورس دو – سیجل] من برم بازم زمین گرده نیوفته اشک از این پلکت قول بده باشی همین سرتق خندون و پُر تا هستی زنده (برو بریم) جا من میخواد کس دیگه بیاد نگیر استرس زیاد زندگی بی عشق طلسم بشه سیاست فقط بپا باشه مراقبت ناز میکنی بزنه از اون غرا بهت که هرکی خوش حالت کنه مراحمه (مهمونه) نمیدونم چیه این سرزمین که هر لحظه جنی هست در کمین ولی میگذریم از بدترین بیا آرزو رو از من نگیر سخت ترینه بوسه خدافظی فعلا پس تا بعد تا که یجا ببینیم همو دوباره سیر [بریج] در میان طوفان هم پیمان با قایقران ها گذشته از جان باید بگذشت از طوفان ها به نیمه شب ها، دارم با یارم پیمان ها که بر فروزم آتشها در کوهستان ها [کورس – پارمیدا] مرا ببوس، مرا ببوس برای آخرین بار تو را خدا نگهدار که میروم به سوی سرنوشت بهار من گذشته گذشته ها گذشته منم به جست و جوی سرنوشت