راه آهن

یه صبح مه ی یه راه آهن و عمل میکنی به تهدید های رفتن و هنوزم دلم تو جیب توعه دل و میبری جا میذاری باز من چقدر زود بود چقدر دیری چقدم موندم، چقدر میری چقدر تلخ بود ازم سیری چه خوابای چه تعبیری کوپه هارو تک به تک با غمم نفس بکش سمت زندگی برو از گذشته دس بکش هرجا اسم عشق اومد فوری پاتو پس بکش یه صبح مه ی یه راه آهن و هزار سال بعد قصمونو میگن چشام عینکی شدو ولی نیومدی هنوزم با توام تو با خودت به هم زدی چقدر زود بود چقدر دیری چقدم موندم، چقدر میری چقدر تلخ بود ازم سیری چه خوابای چه تعبیری کوپه هارو تک به تک با غمم نفس بکش سمت زندگی برو از گذشته دس بکش هرجا اسم عشق اومد فوری پاتو پس بکش یه صبح مه ی یه راه آهن وهزار سال بعد قصمونو میگن