رندان صبوحی رنگ

بود آیا که در میکده ها بگشاید گره از ناله فرو بسته ما بگشاید اگر از بهر دل زاهد خودبین بستند دل قوی دار که از بهر خدا بگشایند دل قوی دار که از بهر خدا بگشایند به صفای دل رندان صبوحی زدگان به صفای دل رندان، صبوحی زدگان بس در بسته به مفتاح دعا بگشایند بس در بسته به مفتاح دعا بگشایند بس در بسته به مفتاح دعا بگشایند در میخانه ببستند خدایا مپسند در میخانه ببستند خدایا مپسند که در خانه تزویر و ریا بگشایند که در خانه تزویر و ریا بگشایند حافظ این خرقه که داری تو ببینی فردا که چه زنار ز زیرش به دغا بگشایند که چه زنار ز زیرش، به دغا بگشایند