شب وصال

شب عاشقان بی‌دل چه شبی دراز باشد تو بیا کز اول شب در صبح باز باشد تو بیا کز اول شب در صبح باز باشد عجبست اگر توانم ، که سفر کنم ز دستت به کجا رود کبوتر که اسیر باز باشد به کجا رود کبوتر که اسیر باز باشد ز محبتت نخواهم که نظر کنم به رویت که محب صادق آنست که پاکباز باشد به کرشمه عنایت نگهی به سوی ما کن که دعای دردمندان ز سر نیاز باشد چه نماز باشد آن را که تو در خیال باشی تو صنم نمی گذاری که مرا نماز باشد تو صنم نمی گذاری که مرا نماز باشد نه چنین حساب کردم، چو تو دوست می‌گرفتم که ثنا و حمد گوییم و جفا و ناز باشد دگرش چو بازبینی غم دل مگوی سعدی که شب وصال کوتاه و سخن دراز باشد که شب وصال کوتاه و سخن دراز باشد