مه جبین

آب از رویت خجل شد تا ابد ماند در زمین ماه از نور رخت شد تا ابد روشن جبین عشق از یاد جنونت سینه چاک کن نعره زن میدود میدود تا سجده بر دستت کند ای نازنین سیل تیغ و تیر کینه ضربه میزد بر غما عاقبت شرم و حیایت؛ خاطرت شد مه جبین لالو مات و بینوا افسانه گویان مانده ام چون شبی غم ماجرایی از وفایت به طریق از ازل سودای تو همراهی خورشید بود تا ابد ماه حسینی و سپه سالار دین این من و رویی سیاه داغ هجر و دست تو دست در دست خدا؛ مست توام تنها همین دست در دست خدا مست توام تنها همین