هجران

هجران به سر امد یارم ز در آمد غمخانه چراغان شد وز شور وشر من بلبل به گلستان سرمست و غزل خوان شد در هجر تو جانان این خانه دل همچون کلبه احزان بود همراه من در خلوت این زندان شمع فروزان بود از شعله عشقت، وز سوز غم من پروانه در آتش سوخت چون سلسله مویت هر شبو روزم آشفته و پریشان بود از شوق وصلت ای دوست رنج دل شد افسانه میگردم گرد رویت تو شمعی من پروانه هجران به سر امد یارم ز در آمد غمخانه چراغان شد وز شور وشر من بلبل به گلستان سرمست و غزل خوان شد در هجر تو جانان این خانه دل همچون کلبه احزان بود همراه من، در خلوت این زندان شمع فروزان بود از شعله عشقت وز سوز غم من پروانه در آتش سوخت چون سلسله مویت هر شبو روزم آشفته و پریشان بود از شوق وصلت ای دوست رنج دل شد افسانه میگردم گرد رویت تو شمعی من پروانه