Koucheh

بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم همه تن چشم شدم، خیره به دنبال تو گشتم شوق دیدار تو جام وجودم شوق دیدار تو جام وجودم شدم آن عاشق دیوانه که بودم یادم آید که شبی باهم از آن کوچه گذشتیم پر گشودیم و در آن خلوت دل خواسته گشتیم ساعتی در غم آن جور نشستیم تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت منم هی محو تماشای نگاهت یادم آید تو به من گفتی از این عشق حذر کن لحظه ای چند بر این آب نظر کن آب آیینه عشق گذران است تو که امروز نگاهت نگاهی نگران است باش تا فردا با دگرن است تا فراموش کنیم چندی، ازین شعر سفر کن با تو گفتم حذر از عشق ندارم سفر از پیش تو هرگز نتوانم روز اول که دل من به تمنای تو پر زد چو کبوتر لب بام تو نشتن تو به من سر زدی من نه رمیدم نه گسستم اشکی از شاخته فرو ریخت مرغ شهرناله تلخی زد و بگریخت اشک در چشم تو لرزید ماه بر عشق تو خندید یادم آمد که دگر از تو جوابی نشنیدم های در دامن اندوه کشیدم نه گستتم نه رمین رفتم ظلمت شب نکنی دیگر از آن کوچه گذر است بی او من با چه حالی از آن کوچه گذشتم