زا

نمیدونی تا برسم چیا کشیدم چیا شنیدم، چیا که دیدم هر پس کوچه ای تو, هر کوچه هر خیابونی که رفت تا هر میدونو هر شهرکی که بود تو, هر شهر هر زمینی تو هر خطه منو کردن دست رشته که بیفتم از چشمت وای نمیدونی تا برسم چیا کشیدم چیا شنیدم، چیا که دیدم تو نشنیدی ندیدی هرکی میرفت برنمیگشت یکی میرفت یکی بمونه دلت میخواست کی بمونه؟ هر کی که بود نیمه جونه هی ساختم هی ساختم هی ساختم هی باختم هی رفتم هی یافتم هی گم گم گم هی درِ قفل تا آخرین کلیدم بهش خورد زاییدم بهشتو تو توو چند کهکشون من توو چند آسمون کندو چند واژه یه دروازه به دنیای قرینه با ریسمون طویلش رفتم تا عمق ندیده نمیدونی تا برسم چیا کشیدم چیا شنیدم، چیا که دیدم اونا بدنمو خاک کردن روحمو نه بیرون زدم از بازی ای که توو طولن و عرضش وای چقدر دلم تنگ شده بود اونا که بدنمو ساختن قشنگ شده بودا سر و پا سینه و دُمِ جدا از روی نقطه چین نگفتی کی نوشت نمی دونی چقدر دنبالش میگشتم جوابو میدونستم سوالش میکردم گفتم که خورشید دنبالم میدویید من میچرخیدم و دنباله ام میشد نور؟ تو نشنیدی ندیدی کندو رو رو خوشه بیا بگیم خیالات بود، مرثیه ی بی آواز بود میدونم بین من و تو چندتا کلمه ی رمز هست که نه کسی میفهمه و نه کسی میدونه ولی ببین چقدر پُر شده با ما حتی تارای بدنشون بلند شده حالا چه برسه نورشون وجودشون و چیزی که سوارشن موجودشون اعجاز فردیت توو دل جمعیته از فرسنگ ها دورتر میشه دید، نگی ندیدمش دلم برات تنگ شده بود تووم سر دیدنت جنگ شده بود هرکسی برات یه اسمی گذاشت که تو رو تووی دلش حبس کنه دلم برات تنگ شده بود چه خوبه دیدنت چه خوبه دیدمت حتی اگه کم باشه حتی اگه به دست نیارمت و نگی پس تو بمون نمیدونی تا برسم چیا کشیدم چیا شنیدم، چیا که دیدم دلت می خواد چی بشنوی؟ دلت می خواد چی ببینی؟