Gahvareh

من و با جام لب هات از شراب بوسه هات مست و بی تابم کن توی گهواره ی عشق روی بالش دست هات ساعتی خوابم کن میخوام این دنیا بهشت و ببینم خوشی های سرنوشت و ببینم میخوام این دنیا بهشت و ببینم خوشی های سرنوشت و ببینم با تو میشه روی یه تکه حصیر زندگی کرد کنج ویرونه ای با نان و پنیر زندگی کرد توی سرما زیر برف های زمستونی نشست دست کشید از همه جا و در کویر زندگی کرد بی تو از قصر سلیمان میگریزم میگریزم بی تو از محفل شاهان میگریزم میگریزم کس و کار شهر و دیار خویش نمیخام وای نمیخام به سوی دشت و بیابان میگریزم میگریزم بیا تا با خاک پایت تیمم کنم خودم رو در عالم خواستن تو گم کنم تن به هر خاری بدم دل به دریا بزنم نه هراس از جون خود نه حرفه مردم بزنم قبله گاه من توئی دیدن روی تو را من از تو خواهش میکنم بیا که ازین به بعد تو رو من خدای دومم ستایش میکنم تو رو ستایش میکنم تویی آن گیاه خشکیده و زرد که بتو کسی نگاهی نمیکرد مگه نیستی اگه نیستی بگو نه همونی که دست عای من تن تو رها کرد از دام تنهایی و درد مگه نیستی اگه نیستی بگو نه مرده بودی زنده شدی دوباره بشکنه دستی که نمک نداره مرده بودی زنده شدی دوباره بشکنه دستی که نمک نداره