Tamanye Vesal

تا کی به تمنای وصال تو یگانه اشکم شود از هر مژه چون سیل روانه خواهد به سرآید غم هجران تو یا نه ای تیر غمت را دل عشـاق نشانه جمعی به تو مشغول تو غایب زمیانه بلبل، به چمن زان گل رخسار نشان دید پروانه در آتش شد و اسرار عیان دید عارف صفت وصف تو در پیر و جوان دید یعنی همه جا عکس رخ یار توان دید دیوانه نیم من که روم خانه به خانه هر در که زنم، صاحب آن خانه تویی تو هرجا که روم پرتو کاشانه تویی تو در میکده و دیر که جانانه توی تو مقصود من از کعبه و بتخانه تویی تو مقصود تویی کعبه و بتخانه بهانه